Geschiedenis NTO
In het kort zal hier de geschiedenis van de NTO worden weergegeven.
IJJL (International Judo and Jujutsu League).
De geschiedenis van de NTO begint bij de IJJL. De voorlopers van de IJJL zijn al te vinden in de dertiger jaren als samenwerkende judo en jujutsu-scholen in Denemarken. Pas in de zestiger jaren werd door de beroepsofficier Knud Janson uit Birkerod (Denemarken) uit deze samenwerking de IJJL opgericht en deze werd vervolgens door de Deense overheid als de officiële budo-bond van Denemarken erkend.
De IJJL ging zich vervolgens uitbreiden in Europa en de USA en kreeg ook uitstekende contacten met Japan. In 1965 trad ook een Nederlandse groepering onder leiding van Prof. G.J.M. van Zantwijk (mede-oprichter van de NTO) tot de IJJL toe.
Inmiddels verenigden zich ook andere budo-sporten zoals karate, aikido, kendo, kempo, taekwondo en terror zich onder de vlag van de IJJL. De IJJL werd bovendien erkend door de World Jujutsu Federation en de International Karate and Jujutsu Federation en werkte samen met enkele Japanse bonden.
Langzaam maar zeker ging de IJJL tot één van de grote budo-bonden in de wereld behoren. In de zeventiger jaren kwam er echter door een enorme machtstrijd in de besturen van de afdelingen een kentering. De afdelingen vielen daardoor uit elkaar en de meeste verenigingen zochten hun heil elders en sloten zich aan bij andere bonden.
In die periode stond de Nederlandse afdeling onder leiding van een beroepsbudoleraar uit het Oosten van het land. Deze voorzitter ontsloeg de secretaris en de penningmeester en had daarmede alle macht in handen. Hij deelde de Nederlandse verenigingen mede dat hij de International Budo Federation (IBF) had opgericht en dat alle Nederlandse IJJL-verenigingen automatisch naar deze bond overgingen.
Een tweetal verenigingen weigerden dit en zo bleef de IJJL in Nederland als een piepklein bondje bestaan. Ook in het buitenland waren de verenigingen tot een klein bondje gereduceerd.
WTO (World Tai-jutsu Organization).
Prof. G.J.M. van Zantwijk (die al vanaf 1947 budo beoefende) had in de periode 1955 – 1970 een studie gedaan naar de oorsprong van de huidige budo-sporten en kwam op deze wijze ook bij het Tai-jutsu terecht. In 1970 zond hij de uitkomsten van zijn onderzoek naar Japan, USA, Duitsland en Nederland. Japan (prof. Kuniba en Yamazaki) en USA (dr. Sacharnoski en prof. Tahashi Kanda) waren dadelijk zeer enthousiast. Duitsland reageerde door een deel van het onderzoek over te nemen en daarmede de sport Allkampf te vormen en Nederland wenste niets met Tai-jutsu te maken te hebben en zij kraakten het rapport volledig af.
Teleurgesteld heeft Prof. G.J.M. van Zantwijk daarop het gehele rapport gratis overgedaan aan Prof. Tahashi Kanda. In USA werd vervolgens naar aanleiding van dit rapport de World Tai-jutsu Organization opgericht en men verzocht Prof. G.J.M. van Zantwijk als grondlegger het voorzitterschap op zich te nemen.
De budo-sport van de WTO werd vervolgens erkend door de Japanse bonden Seibukan (all-Japan budo federation) en Seishinkan Ryu en de Japans Amerikaanse bond Nippon Kobudo Rengokai en de Amerikaanse bonden Jiujitsu Black Belt Federation of America, Seiko Ryu (één der grootste bonden in USA), American Jujutsu Association en de internationale bond Karate Budokan International.
De grondlegger van het Japanse Tai-jutsu werd door Japan bevorderd tot 7e dan en werd opgenomen in de International Society of Sokes (grondleggers). In het midden van de zeventiger jaren begon hij in Nederland ook met een kleine Tai-jutsu groepering te vormen.
Duitsland volgde het voorbeeld (de inmiddels overleden Horst Müller – lid van de IJJL) en veranderde het Allkampf in Tai-jutsu. In 1982 moest Prof. G. van Zantwijk echter door ernstige ziekte met sporten stoppen.
V.l.n.r: Dieter Fueting-Nagel (9e dan Judo), Cees Dekker (9e dan Tai-jutsu C.D.), Horst Müller (9e dan Tai-jutsu), Gert van Zantwijk.
IJJL/WTO
De Europese afdeling van de IJJL en de Europese afdeling van de WTO besloten in dezelfde periode de kleine groeperingen aaneen te sluiten en op deze wijze ontstond de IJJL/WTO onder leiding van de secretaris-generaal Horst Müller.
Tai-jutsu C.D.
Dhr. C.M. Dekker (Shihan) is in Nederland eveneens een budoka van het eerste uur. Hij benaderde op omgekeerde wijze het Tai-jutsu. Vanuit de technieken van de budo-sporten judo, jujutsu, karate (Kyokushinkai), terror, tai chi chuan en wing chun vormde hij zijn eigen stijl. Om duidelijk aan te tonen dat het zijn stijl was plaatste hij de letters “C.D.” (= Cees Dekker) achter het woord Tai-jutsu. Dhr. C.M. Dekker ging deze sport eveneens in Nederland onderwijzen.
Nederlandse Taijutsu Organisatie (NTO).
Inmiddels al zo’n 20 jaar geleden kwamen Dhr. C.M. Dekker en Prof. G.J.M. van Zantwijk samen om de ontwikkeling van de Tai-jutsu beoefening in Nederland te bespreken. Beide hadden zeer slechte ervaringen met machtstrijden binnen de grote bonden en zij wensten samen een kleine Tai-jutsu groepering op te zetten in Nederland waar geen ruimte was voor prestige strijd enz. Het gaat om de sportbeoefening en niet om macht.
Besloten werd een nieuwe Nederlandse afdeling van de IJJL/WTO te vormen met daarin ruimte voor Tai-jutsu, judo, ju-jutsu en kempo. Na korte tijd besloten zij zich echter puur te richten op Tai-jutsu.
Op deze wijze ontstond IJJL/WTO-afdeling Nederland. Dhr. C.M. Dekker behaalde in deze periode in Duitsland zijn 7e dan.
Tijdens de laatste bestuursvergadering werd besloten om de Nederlandse afdeling toch wat meer zelfstandigheid te geven om niet afhankelijk te zijn van buitenlandse bestuurders, waarbij men misschien wederom in een machtstrijd zou kunnen geraken.
Dit besluit was de aanleiding tot de oprichting en de inschrijving bij de Kamer van Koophandel in 1989 van de Nederlandse Tai-jutsu Organisatie.
